"Ooit heb ik Roos aangekeken en gezegd: liefde zal van jou een mens maken. En dat klopt. Je ziet zo graag, als moeder. Je geeft alle mogelijk stimuli, zodat je dochter meer wordt dan het levende wezen dat geen contact met de omgeving kan maken. Roos is onderweg naar de veertig, ik naar de tachtig. Roos is door mij gekoesterd en in leven gehouden. Nu mijn einde nadert, ben ik tot het zekere besef gekomen dat ik haar zo niet kan achterlaten. Eerst moet ik haar te ruste leggen. Dan pas kan ik gaan."

Lees meer >>